een geluk bij een ongeluk
'Shit', denk ik als ik 's ochtends naar het nieuws op de radio in de auto luister. 'Waarom gebeuren er toch altijd zo veel ongelukken op de weg als het regent. Sta ik zo weer in de file. Pfff'.Gelukkig valt de file best wel mee. Ik kan redelijk doorrijden.
En als de waarschuwingsborden beginnen te knipperen dat ik vaart moet minderen naar 50, wissel ik snel nog even van baan zodat ik nog een stuk kan doorrijden.
Ik houd genoeg afstand van de auto voor me want ik zie de file in de verte al onstaan. In mijn binnenspiegel kijk ik naar de auto achter me. Die rijdt ook een behoorlijk stuk bij me vandaan. Ik rem af voor de file en draai aan mijn radio omdat Giel Beelen een beetje wegvalt. Omdat ik aan het verkeerde knopje gedraaid heb, werp ik een snelle blik op mijn radio en op dat moment hoor en voel ik een knal. Van achteren. Ik ga nu op mijn rem staan en op het moment dat ik dat doe knallen de auto's voor me ook bovenop elkaar, maar ik bots er gelukkig niet op.
Als ik stilsta bedenk ik wat er gebeurd is. Ik zit gewoon fucking zelf in een botsing. En ik deed niet eens wat fout! Terwijl ik uitstap merk ik dat ik aan het trillen ben. Maar door het trillen heen pak ik heel rustig mijn telefoon uit mijn tas en bel ik mijn collega om te vertellen wat er gebeurd is en dat ik dus later op het werk zal zijn. Ik loop naar de auto achter me. "Hoe kan dit gebeuren", vraag ik rustig aan de bestuurder.
"Ik zag hem gewoon naar binnen rijden", vertelt hij terwijl hij naar het busje achter hem wijst.
Het busje is helemaal naar de vernieling. De auto achter me heeft vrijwel niks en mijn nummerbord ligt er af. En op een kleine deuk na heb ik niets.
Verbaasd kijken we naar de auto's. "Ik reed toch wel met zo'n zestig bij je naar binnen", zegt de man.
Ik tril nog steeds en sms in mijn auto Mr. X. Die belt bijna meteen op. Als ik opgehangen heb, weet ik niet meer wat ik gezegd heb.
We vullen schadeformulieren in en mijn telefoon gaat weer. Het is mijn collegavriend C.
"Hé Kaatje, met mij. Ik ben iets later denk ik. Ik sta gigantisch in de file. Weet jij of er misschien een ongeluk is gebeurd op de A2?"
"Ja dat weet ik. Ik ben het ongeluk".
Nadat we er beiden om gelachen hebben, vraagt hij of ik nog kan rijden. Dat kan ik. En een minuut of tien later rijd ik gewoon naar m'n werk.
Gelukkig is het allemaal goed afgelopen. Ik heb wel een beetje nekpijn en was de rest van de dag nog wat trillerig, maar het had erger kunnen aflopen. Een geluk bij een ongeluk dus.
Al 17 reacties
Trackback link: http://www.desalniettemin.com/pivot/tb.php?tb_id=900
