de telefonische sollicitatie
Een paar dagen geleden zou ik een telefonische sollicitatie hebben bij een groot Amerikaans bedrijf. Inmiddels had ik al drie sollicitatierondes bij dit bedrijf achter de rug en het vierde gesprek ging telefonisch plaatsvinden omdat de manager van de afdeling in Ierland zit. Ik maakte me een beetje druk om de sollicitatie. Het begon met het gegeven dat ik m'n cv naar het Engels moest vertalen. Nou heb ik tot m'n tiende thuis Engels gesproken en kan ik het heus best wel een beetje, maar zakelijk Engels, dat is natuurlijk other cookie. Maar gelukkig heb ik vriendin Y. En voor Y is Engels pinda's. Dus Y checkte de door mij vertaalde cv en stuurde hem terug. Ze schreef nog wel in de mail of ik er sure van wilde zijn de door haar verbeterde versie te sturen omdat er nog al wat small mistakes in de mijne zaten. Waarschijnlijk drukte ze dat nog lief uit. Maar goed, ik checkte zo'n tachtig keer of het Word bestand wat ik ging versturen echt de goede was en drukte op 'send'. En toen checkte ik m'n 'sent items' nog even of ik echt de goede cv had gestuurd. Ik word namelijk nog al neurotisch met dit soort dingen. Als ik op vakantie ga, check ik ook nog zo'n veertig keer of het gas wel uit is.Ik had het goede bestand gestuurd en vol smart zat ik twee dagen geleden om acht uur 's ochtends klaar om met mezelf nog wat possible questions door te nemen, de Herald Tribune online te lezen en nog wat BBC te kijken. The interview zou pas om half elf plaatsvinden, maar you never know.
Om negen uur kreeg ik hartkloppingen omdat ik opeens heel bang was dat de man een Ier zou zijn en dat ik hem door de telefoon niet zou begrijpen. Engels is one thing, maar Engels met een Iers accent kan very inconvenient zijn. En zijn achternaam begon ook nog eens met Mac dus ga maar eens na.
Om tien over negen reed er opeens een enorme hijskraan door onze straat. De hijskraan stopte schuin voor ons huis en in een split moment was de kraan omsingeld door bouwvakkers. Paniekerig keek ik DLVML aan, want die kraan zag er uit alsof hij serious sounds zou gaan produceren. "Anders ga je toch in de slaapkamer achter zitten", stelde hij me gerust. Dat was een goed idee en toen de kraan inderdaad a lot of noise maakte, installeerde ik me in the bedroom. Unfortunately werd het overbuurhuis aan de achterkant ook gereconstruct en al heel snel kwam er van de voorkant een enorm hijskraangeluid en van de achterkant tergende boor- en schuurmachinenoises. 'Ik word mad', dacht ik. Maar dat had natuurlijk geen zin, om mad te worden. En dus sprak ik mezelf courage in en checkte nog even of mijn mobiel wel goed was opgeladen en of ik wel voldoende reach had. Dat was gelukkig wel the case.
Om tien uur twintig zette ik mijn pc uit, want nu kon elk moment mijn mobiel gaan rinkelen en aangezien het al leek of ik midden in een bouwkeet zat, wilde ik niet dat ik ook nog dat pretty nasty geluid van een aanstaande pc als je mobiel aan het bellen bent op m'n cel phone zou horen.
Maar om half elf werd er niet gebeld. En om tien over half elf ook niet. Nogmaals checkte ik of m'n mobiel het wel deed. Er leek niks wrong met m'n cel. Om kwart voor elf opperde DLVML dat hij misschien half elf Engelse tijd zou bellen en dat zou dus pas om half twaalf Nederlandse tijd zijn. En om elf uur was ik daar zelf ook van convinced. Het werd kwart over elf en het werd half twaalf. En ik hoorde een heel orkest van bouwgeluiden, maar mijn mobiel ging maar niet over. Zelfs om kwart voor twaalf rinkelde hij not. De klok sloeg twelve en ik vond het tijd voor action.
Ik belde het bedrijf en kreeg een meisje van personeelszaken aan die heel nerveus werd van mijn telefoontje. "Ik begrijp er niks van", riep ze. Maar ze zou zich er in gaan verdiepen en zou er later op terug komen. "Ik bel je in ieder geval morgen", zei ze nog.
Na een hele dag gewacht te hebben op haar call, nam ik mezelf voor om vandaag zelf maar weer te gaan bellen. En net op dat moment ging m'n mobiel. "Het was een groot misverstand", excuseerde het pz meisje zich. "Yes, yes, I understand", antwoordde ik.
Maar in het kader van elk disadvantage heeft een advantage, vertelde ze me dat de manager nu naar Amerika ging om kerst bij zijn familie te spenderen (hij was dus geen Ier), maar dat hij mijn cv had gezien en dat die perfectly in order was (Thanks Y!) en dat ze me maar meteen voor de vijfde en laatste ronde op het Nederlandse kantoor moesten uitnodigen.
So, nou nog even aangenomen worden en 'All is well that ends well, let the holidays begin!'
Al vijftien reacties
Trackback link: http://www.desalniettemin.com/pivot/tb.php?tb_id=767
