Een Ode aan mijn Sportschoenen

Een jaar geleden had ik niet kunnen verwachten dat ik ooit van ze zou gaan houden.* klik *
Mijn sportschoenen. Mijn wit met roze lelijke schoenen. Mijn snoezelige schoenen met wie ik honderden kilometers heb gelopen, en die nooit opgaven, zelfs als ik er helemaal doorheen zat.
Mijn sporty spices die van mij in het kader van de wonderen zijn de wereld nog niet uit een echte sportieveling hebben gemaakt.
Iemand zei vandaag tegen me dat ze wellicht niet goed (meer) voor me zijn.
Maar dat zijn ze wel. Heusch wel.
En gelukkig gooi ik, net zoals sommige mannen, nooit mijn oude schoenen weg voordat ik nieuwe heb.
Al zeven reacties
Trackback link: http://www.desalniettemin.com/pivot/tb.php?tb_id=1182









