Single
Gisteravond ging ik met mijn ouders uit eten. Hardstikke gezellig natuurlijk maar om half tien zat ik al weer thuis, omdat mijn ouders nog een redelijke terugweg voor de boeg hadden en al de hele dag door Amsterdam hadden gelopen. Ik installeerde me voor de PC belde nog even met B en had me er al bij neergelegd dat deze avond geen spectaculaire taferelen meer zou opleveren. Mijn telefoon ging, 'oude' vriend N: "Hey K, gefeliciteerd! Wat heb je gedaan vandaag?" "Nou, ik ben met m'n ouders uit eten geweest en heb gewerkt". "Dus je gaat zo nog de kroeg in met vrienden?" "Nou nee, ik vier het morgen met m'n vrienden en ik ga zo denk ik maar naar bed". "Jaha, echt niet, je gaat niet op je verjaardag om tien uur naar bed hoor. Ik ga zo de kroeg in met vrienden, het zou eigenlijk een met -mannen - over - voetbal - praten - avondje worden, maar dat wordt het dan maar niet. Ik haal je over een half uur op. Be ready!" En voordat ik kon sputteren, had hij al opgehangen. Ik dacht na. N is wat ouder dan ik en zijn vrienden ook. Ik ken er een paar, maar ik weet dat hij een heel bijzondere vriendengroep heeft; cabaretiers, schrijvers, journalisten. En mannen die geen spectaculair beroep hebben, maar wel dezelfde humor als N. Kortom het soort waarmee het leuk omgaan is. Dus ik dacht 'what the fuck', beter dan alleen zitten en keek in de spiegel of ik nog wat aan mezelf moest doen. Ik had een mooi, nieuw truitje aan uit New York. Een mooi en degelijk truitje, maar niet echt een uitgaanstruitje. "Zal ik me omkleden?", dacht ik nog. Maar daar had ik eigenlijk geen zin in. Een half uur later sms'te N 'toet, toet' en stapte ik in de auto. "Waar gaan we naar toe?", vroeg ik. "We gaan naar restaurant X". "Shit", dacht ik. Want restaurant X is hip and happening in Amsterdam en daar was ik dus niet op gekleed. "Ik moet nog even pinnen hoor", zei ik. "Ja dahag, je bent met vier volwassen mannen op stap en die gaan jou geen cent laten betalen". "N, zo ben ik niet opgevoed hoor". En dus pinde ik 100 euro, want ik ken de prijzen in restaurant X. Toen we binnenkwamen zakte de moed me in de schoenen. Allemaal mooie blonde meisjes met weinig verhullende kleding, perfect in de make up, zaten daar bloedmooi te wezen. Maar toen we gingen zitten aan het tafeltje met de vrienden van N, was m'n inferieuriteitsgevoel meteen verdwenen. Ik werd voorgesteld aan zijn vrienden. Een hoofdredacteur, een jongen die met grappen maken zijn geld verdient (die kende ik eigenlijk al, maar die had ik lang niet gezien), een acteur en de manager van het restaurant waar we waren. Interessante gesprekken volgden. Veel humor ook. En heel veel lekkere hapjes en drankjes. Aan het eind van de avond zei de hoofdredacteur tegen me: "K, wat heb je een prachtig truitje aan. Staat je schitterend. Veel mooier een vrouwelijker dan die lapjes stof waar die inhoudsloze meisje zich hier in durven te vertonen". Toen we naar huis gingen en ook nog eens niks hoefden af te rekenen, voelde ik me 'on top of the world'. Ben nu een maand vrijgezel. Heb een leuke avond gehad met leuke mensen. Heb complimentjes gekregen, er werd naar m'n verhalen geluisterd en ik ben uitgenodigd voor bijzondere feestjes. Single zijn is zo gek nog niet. En voor het eerst sinds een maand ging ik slapen met een gelukkig gevoel en werd ik er ook mee wakker. Ik voelde me Carrie uit SATC. De Amsterdamse wel te verstaan. En eentje die het ook wel kan zonder al te sexy kleren, maar wel met bijzondere, vrouwelijke kleding. De moedervlek op m'n kin heb ik al. Shit, had ik nu die Manolo's die in de uitverkoop waren in New York maar gekocht.
Al twaalf reacties
Trackback link: http://www.desalniettemin.com/pivot/tb.php?tb_id=110
