de Aftakeling
"Wat ben jij al bruin", merkte mijn oma voor de vierde keer op tijdens de vakantie.Ik had haar al eveneeens vier keer verteld dat ik de week ervoor ook op vakantie was, ze wist vantevoren ook dat ik zou gaan en alle details van die vakantie heb ik haar in geuren en kleuren verteld. Maar het geeft niet. Ik vertelde haar nog maar een keer dat ik al weg was geweest.
"Oh leuk. Waarheen?"
"Naar plaats X in Spanje. Ken je zeker niet?"
"Nee dat ken ik niet? Maar hoe weet je nou dat ik dat niet ken?"
"Omdat ik je dat al verteld heb oma".
"Oh...tja, mijn geheugen laat me in de steek".
Dat haar geheugen haar in de steek laat, is niet helemaal waar. Het is haar korte termijn geheugen dat hapert. Haar lange termijn geheugen daar is niets mis mee. Ze kan nog steeds namen van mensen die ze zestig jaar geleden heeft ontmoet opdreunen. Het telefoonnummer van het adres waar mijn ouders, mijn zusje en ik twintig jaar geleden woonden, typt ze uit haar hoofd als eerste in als ze mijn ouders wil bellen en ze weet nog precies welke landen en plaatsen ze jaren geleden met mijn opa bezocht. Zelfs hotels weet ze nog te noemen en mogelijk zelfs te vinden.
Mijn collega vertelt dat hij naar Doe Maar was geweest. Dat vonden wij heel leuk want mijn collega is begin twintig en is dus niet met Doe Maar opgegroeid. Terwijl die band juist onze jeugd was.
"Bij mij op de lagere school liepen mensen met roze en gifgroene zweetbandjes", vertel ik hem. "En er werd gehuild toen ze uit elkaar gingen", vervolg ik. "Sterker nog. Toen ik jong was, zong Kinderen voor Kinderen zelfs een liedje voor Doe Maar".
"Oh ja", vraagt R verbaasd.
"Jaha", knik ik en begin te zingen:
"Lieve Ernst, moet je horen
Ik Ben de allergrootste Doe Maar-fan
Hoor ik jou en Henny zingen
Is het of ik jullie heel goed ken
Ik hou niet van televisie
Maar voor jullie blijf ik thuis
En ik koop ook jullie platen
Ik heb ze allemaal in huis
Maar dat liedje van die bom
Moet je horen lieve Ernst
Dat vind ik een beetje stom moet je horen
Ik ben de allergrootste Doe Maar-fan
Hoor ik jou en Henny zingen
Is het of ik jullie heel goed ken
Ik hou niet van televisie
Maar voor jullie blijf ik thuis
En ik koop ook jullie platen
Ik heb ze allemaal in huis
Maar dat liedje van die bom
Moet je horen lieve Ernst
Dat vind ik een beetje stom".
"En dat liedje ken jij gewoon nog uit je hoofd", merkt R lachend op.
"Uh... ja", zeg ik lichtelijk beschaamd. "Ik ken bijna al die nummers nog uit mijn hoofd".
En opeens bedenk ik me dat ik nog heel veel dingen van 'vroeger' weet. In mijn hoofd zit al die informatie nog. Informatie zoals:
'Ik ben niet bang voor de tandarts, want ik heb zo goed gepoetst'. Of dat ik me kan herrinneren dat Alleen op de Wereld tegelijk werd uitgezonden met Pipo de Clown.
Ik weet nog dat mijn buurmeisje, van vijfentwintig jaar geleden, eerste vriendje Johan de Groot heette en dat hij op een groene brommer reed. Dat ik op de eerste dag dat ik naar de lagere school ging als eerste op het schoolplein Rob tegenkwam die niet naar school wilde en dat ik met Sinterklaas een keer een surprise kreeg in de vorm van een hele grote lollie en dat ik dacht dat het een verkeersbord voor klaarovers was. En ga zo maar door. Ik weet nog precies hoe al mijn klasgenoten heetten en wie waar woonde.
Maar dat ik die brief moest posten gisteren, dat was ik vergeten.
Soms stelt iemand zich aan mij voor en dan weet ik vijf minuten later al niet meer hoe diegene heette.
Als ik ergens afspreek op een nieuwe plek in Amsterdam, dan moet ik het adres opschrijven anders vergeet ik het al weer op de fiets en als ik dingen bij de stomerij moet ophalen dan moet ik het ook in mijn agenda schrijven anders ondergaan die spullen hetzelfde lot als mijn bruine laarzen die maanden bij de schoenmaker hebben gestaan en die ik pas miste toen ik ze weer een keer aan wilde trekken.
Mijn oma en ik lijken meer op elkaar dan ik dacht. Mijn korte termijn geheugen hapert ook, terwijl er met mijn lange termijn geheugen niets mis is.
De mentale aftakeling is begonnen. Misschien moet ik alvast een appartement in een aanleunwoning gaan reserveren.
Al dertien reacties
Trackback link: http://www.desalniettemin.com/pivot/tb.php?tb_id=1037
