“Niet schrikken, maar ik heb geen goed nieuws. Opa ligt in het ziekenhuis. Waarschijnlijk komt hij morgen gewoon thuis, maar dit is denk ik het begin van het einde”, zegt mijn moeder door de telefoon.
Ik schrik wel. Je kan je duizendmiljoen keer op dingen voorbereiden, maar op het ergste nooit.
“Oma eet nu bij ons. Maar ze wil wel thuis slapen. Na het eten brengen we haar naar huis. Bel je haar nog even vanavond?”
Ik slik mijn tranen weg en brabbel iets van ‘natuurlijk’.
Als ik haar later bel, klinkt ze gebroken. Haar stem klinkt normalitair nog fris en jong, maar nu oud en krakerig.
“Het is toch allemaal zo naar K”, zegt ze. “Nu is het nog goed gegaan, maar ik houd er rekening mee dat het binnenkort mis gaat. Misschien moet jij dat ook doen”.
Ik knik. Dat ziet ze natuurlijk niet, maar wat ik moet zeggen dat weet ik niet. Natuurlijk houd ik er al tijden rekening mee dat het binnenkort mis kan gaan. Kon iemand me maar vertellen wanneer binnenkort is.
“Hij kan helemaal niet zonder me”, zegt ze zeker.
Nu huil ik, maar ik verman me. Omdat ze ook niet zonder hem kan, maar mij niet ongerust wil maken en ik niet wil laten merken dat ze dat toch doet.
“Het is misschien wel beter. Hij is bijna 93 en misschien is de tijd om te gaan nu gekomen”, vertelt ze stoer.
Ik breek. Mijn tranen kan ik niet meer stoppen en met een snikkende stem antwoord ik dat dat misschien zo is.
“Nu”, zegt mijn lieve stoere oma. “Niet verdrietig zijn. We spreken elkaar. Ik vind het hartstikke fijn dat je belde. Wij vinden het altijd zo fijn dat je belt. Dikke kus lieverd”.
Ik wens haar sterkte en zeg dat ik hoop dat opa morgen thuis komt.
Als ik opgehangen heb, staar ik minutenlang voor me uit en huil. Ik denk aan mijn lieve stoere oma die alleen thuis is en realiseer me dat dat binnenkort normaal zal zijn.
Kon iemand me maar vertellen wanneer binnenkort is.
Categorie: levenstekens
30 Oktober '07 - 13:22
het verkeerde nummertje
"Goedemorgen", zeg ik door de telefoon. "Ik wil graag een afspraak met u maken omdat ik een nieuwe ketel nodig heb en ik graag wil weten wat me dat ongeveer gaat kosten".
"Ik wil best een afspraak met jou maken", antwoordt een man met onvervalst Amsterdams accent. "Alleen doe ik niet in ketels. Je hebt een verkeerd nummertje gebeld".
"Oh sorry en bedankt", zeg ik terwijl ik ophang.
Een paar seconden later typ ik opnieuw het nummer in.
De telefoon gaat over en na een paar keer neemt een man op wiens stem me verdacht bekend voorkomt.
"Eh hallo", zeg ik twijfelend. "Volgens mij had ik u net ook".
"Dat klopt", bevestigt de Amsterdammer.
"Hmm. Raar. Sorry dan maar weer".
"Geeft niet!"
In mijn telefoon bekijk ik het nummer dat ik gedraaid heb en vergelijk het met het nummer dat op de website staat.
Ik begin aan mezelf te twijfelen en kijk nog minstens vijf keer, maar het is toch echt hetzelfde nummer.
En dus draai ik het nog maar een keer.
"Goedemiddag", zegt dezelfde Amsterdammer.
"Nou dag meneer. Daar ben ik weer", zeg ik. "Maar het nummer klopte toch echt. Ik begrijp het niet. Bellen mensen u wel vaker als ze de Jong Centrale Verwarming moeten hebben?"
Ik hoor de man grinniken. "Ja dat klopt mevrouwtje. Mensen bellen mijn wel vaker. Het nummer staat verkeerd op het net. U moet een ander nummer bellen. Wacht even, ik zoek het even voor je op".
Verbaasd blijf ik hangen terwijl ik naar zijn opzoekgeluiden luister.
"Nou ik heb het al. Het is...."
Snel schrijf ik met hem mee. "Eh meneer.... Maar waarom vertelde u dat niet de eerste keer dat ik belde?"
"Ik vond het wel gezellig dat je belde", is zijn antwoord. "Jij ook?"
Ik denk even na. "Ja ik ook hoor", lieg ik dan maar om bestwil, want zo ben ik dan ook wel weer.
"Hahahaha", lacht de man nu manisch en alsof uit een impuls hang ik maar snel op, want ik ken mezelf een beetje.
Straks had ik uren met die vent aan de telefoon gezeten. Liegen om bestwil kan ik als de beste, maar mensen teleurstellen daar ben ik echt heel beroerd in.
Categorie: NLC
29 Oktober '07 - 13:01
Huisvrouwenweek V
De huisvrouwenweek is voorbij.
Eindelijk weer tijd om het huis schoon te maken.
Categorie: NLC
26 Oktober '07 - 16:38
Huisvrouwenweek IV
As we speak staat de teller van het NietLief-Collectief vandaag al op 1625 pageviews.
En dat voor een vrijdag!
Vanavond rond een uur of acht kun je daar nog een stukje van mijn hand lezen over mijn boodschappengedrag en morgen (de laatste dag) logjes over het wel of geen werkster-dilemma. Je kent het wel.
Mijn collectiefgenoten hebben heuse fotostrips gepubliceerd en prachtige verhalen over supermarkten in Frankrijk, dus hier moet je echt nog niet zijn. Dus hop, hop, hop, HIERHEEN.
Zondag kun je hier weer terecht.
Categorie: NLC
23 Oktober '07 - 17:32
Huisvrouwenweek III
Doen jullie ook even mee met de quiz?
Er vallen prijzen te winnen. (Gek toch dat ik altijd als ik 'prijzen' opschrijf, het Giel Beelen hoor zeggen)
Categorie: NLC
22 Oktober '07 - 14:20
huisvrouwenweek II
Hier moeten jullie niet zijn deze week hoor!
Op het NietLief-Collectief komt zo'n 5 tot 10 keer per dag een nieuw stukje, dus klik maar fijn op die mooie bannert hier rechts om daar verder te lezen.
Of verder klikken vanaf Viva.nl kan ook.
Categorie: NLC
21 Oktober '07 - 13:14
Huisvrouwenweek
De komende week vieren de meisjes van het NietLief-Collectief hun huisvrouw-zijn! Wie doet wat in huis en wanneer? Een week waarin we onze grootste receptgeheimen zullen delen. En onze beste huishoudtips. Een week waarin duidelijk wordt hoe geëmancipeerd wij zijn. Of niet. Welke huishoudelijke apparaten zijn volgens ons een musthave in de keuken en welke apparaten kochten wij om er nooit meer naar om te kijken? Dit, en meer, véél meer, zal de komende week te lezen zijn op http://www.nietlief.com/. Met meerdere updates per dag en op dinsdag 23 oktober ook nog een prijsvraag!
Categorie: levenstekens
19 Oktober '07 - 16:35
Jij. Ik.
Het begon stormachtig, die liefde van ons.
Een slechtere timing kon je niet verzinnen.
Ik, net uit een relatie. Jij, op de afgrond van je huwelijk.
Of was het nou de beste timing? Toeval bestaat toch niet.
Wie er ‘begonnen’ is, weet ik nog steeds niet.
Jij, met je signalen. Ik, met mijn sensor.
Ik, met mijn toenadering. Jij, met je aanraking.
Feit is, dat het klopte.
Jij, begreep waarom je me had opgezocht.
Ik, snapte het gevoel tijdens jouw aanwezigheid.
Ik wilde bij jou zijn. Jij bij mij.
Het leven was opeens zo duidelijk.
Uiteindelijk kwam alles goed.
Knopen werden doorgehakt en keuzes werden gemaakt.
Jij koos voor mij. Ik had allang voor jou gekozen.
Alles komt altijd goed.
Dat weet ik nu zeker.
Ik maak jou gelukkig. Jij maakt mij gelukkig.
Het leven is leuk.
Maar leven is nog leuker met jou.
Soms is het zo simpel.
Jij. Ik. Wij.
Rust.
Categorie: levenstekens
18 Oktober '07 - 10:51
het overbuurmeisje
Vanaf twee hoog is het in mijn Amsterdamse straatje leuk bij de overburen naar binnen kijken. Vooral omdat het nu al vroeg begint te schemeren en de meeste buren hun gordijnen pas dichtdoen als het echt donker wordt.
"Kijk dat vind ik nou een leuk appartement", zeg ik tegen Mr. X omdat ik hem vanaf de bank naar buiten zie staren. Ik wijs naar beneden naar een huis op de begane grond.
"Ik vind haar inrichting ook zo leuk", ga ik verder. "Zie je hoe leuk", vraag ik enthousiast door. "Met die kaarsen, dat zitgedeelte aan de voorkant en het kookeiland in het midden".
Samen kijken we naar het huis. En naar het meisje dat in het huis woont en op de bank zit te eten. En samen zien we het gebeuren. We kunnen er niet omheen. Wegkijken kan niet meer.
Het meisje begint, nadat ze de laatste hap van haar eten heeft genomen, haar bord af te likken. Op een hele ranzige manier. Alsof ze een soort hondje is. Bovendien doet ze het heel grondig. En kijkt ze af en toe naar haar bord of ze geen stukje heeft gemist.
"Getver", roep ik.
"Bah", zegt Mr. X.
Het is alsof je iemand betrapt die in zijn neus zit te peuteren. Of iemand naakt door zijn of haar huis ziet lopen. Ik schaam me op de een of andere rare manier zelf dat ik kijk.
En ik kan nooit meer op dezelfde manier naar dat huis en het meisje kijken.
Toch jammer, want dat meisje heeft een verdomd goede smaak voor inrichten. Waarschijnlijk ook voor eten.
Categorie: andermans veren
15 Oktober '07 - 22:02
zesenzestig jaar
Wat zou ik graag willen
dat als ik ongeveer zo oud ben als jullie nu zijn
nog zo verliefd kan kijken.
Dat ik zo mooi over mijn liefde zou kunnen praten.
Nog zo trots op hem kan zijn als jullie op elkaar zijn.
Dat ik nog zo veel levensvreugde zou hebben.
En nog zo graag zou willen leven.
Wat zou ik graag willen
dat ik jullie optimisme nog zou hebben.
Dat ik dan net zo veel humor heb.
Ondanks alles wat er ooit gebeurd is, zo gelukkig zou zijn.
Dat ik net zo veel van mijn leven ga genieten als jullie dat doen.
En nog heel blij van kleine dingen kan worden.
Morgen zijn jullie twee keer mijn leeftijd getrouwd.
Lieve opa en oma.
Als mij dat zou lukken zou ik honderd moeten worden.
Gelukkig besef ik nu wel dat het me zou kunnen lukken.
Met de juiste liefde overwin je alles.
De mooiste bloemen groeien in de modder.
Jullie leven is niet makkelijk geweest.
Maar uiteindelijk hebben jullie alles eruit gehaald wat er in zit.
En eigenlijk doen jullie dat nog steeds.
Ik beloof jullie dat ik dat ook ga proberen.
Dat is wel het minste wat ik kan doen.
Gelukkig zijn en blijven.
Gelukkig heb ik het beste voorbeeld ooit gekregen.
Lieve opa en oma.
Ik ben zo trots op jullie.
Als ik ook maar de helft zou genieten van mijn leven zoals jullie dat doen
dan kan ik straks zeggen dat mijn leven succesvol is geweest.
de choepa van grootouders, Arnhem 16 oktober 1941
Categorie: levenstekens
11 Oktober '07 - 19:07
Ik vind het moeilijk
om meer dan veertig uur te werken en dan ook nog mijn huis te moeten schoonmaken, bevoorraden en dat soort toestanden.
om niet meer geld uit te geven dan ik verdien.
om mijn administratie goed bij te houden.
geen verjaardagen van vrienden en kinderen van vrienden te vergeten.
geboortekaartjes te versturen.
's avonds telefoongesprekken te voeren.
te gaan sporten.
hier (en op de andere logs) altijd leuke - grappige - hoog niveau - no-nonsense - mooie stukjes te plaatsen.
boeken te lezen zonder in slaap te vallen.
alles te combineren.
Ik vind het namelijk best wel veel gevraagd carrière te maken en huisvrouw, partner, vriendin, dochter, kleindochter, weblogger, levensgenieter en sportieveling tegelijkertijd te zijn. En dat dan ook nog eens allemaal goed te doen.
En ik heb dan ook diep respect voor de vrouwen die al het bovenstaande ook nog eens met kinderen combineren. Dat jullie het even weten.
Categorie: grappig
07 Oktober '07 - 20:10
chips
"Mama, mag ik chips", vraagt dochter F van zeven aan vriendin C.
"Ja dat mag", antwoordt C. "Maar dan moet je wel eerst die zak opmaken die al open is. Die nieuwe zak mag je niet".
"Ooh", zegt F beteuterd.
"Wat is er", vraagt C. "Je mag toch chips?"
"Nou...", zegt F terwijl ze op haar allerschattigst kijkt. "Die nieuwe zak is eigenlijk ook al op".
Categorie: levenstekens
03 Oktober '07 - 19:21
mijn sterke punten
"Wat is er met jou aan de hand", vraagt mannelijke collega, laten we hem Gijs noemen, als ik binnenkom.
"Hoezo", vraag ik verbaasd.
"Je ziet er zo anders uit. Heel mooi en netjes eigenlijk".
"Ik zie er toch altijd mooi en netjes uit", antwoord ik quasi beledigd.
"Gijs heeft wel gelijk hoor Kaat, vandaag zie je er net wat mooier uit", roept mannelijke collega 2, die we voor het gemak maar even Michiel dopen.
"Ik heb mijn haar gestyled", vertel ik ze. "Ik heb namelijk vanmiddag contract-onderhandelingen met een klant".
"Ja, ja, je haar gestyled voor de onderhandelingen en voor het gemak ook maar even je diepste decolleté aangetrokken", roept Gijs spottend maar met een glimlach.
"Nou dit truitje heb ik anders heel vaak aan hoor", roep ik ter verdediging. "En vandaag heb ik zelfs expres een shawltje om mijn nek geknoopt zodat mijn deco niet zo opvalt".
"Haha Kaat, daar heb je heus wel over nagedacht. Want zo maak je je deco juist spannender", zegt Michiel die er inmiddels bij is komen staan.
"Natuurlijk heb ik daar over nagedacht. Dit is namelijk mijn onderhandelingsoutfit. Netjes, zakelijk, maar ook sexy".
"Oooh Kaat, wat vals ben je toch", roept Gijs.
"Vals?"
"Ja vals ja. Omdat je weet dat mannen daar gevoelig voor zijn en dat je daar bewust je kledingkeuze op aanpast", zegt Gijs.
"Terwijl als een man", vult Michiel hem aan, "onder andere omstandigheden naar jou zit te staren, een sexist is".
"Ik vind mannen die naar mij kijken onder ander omstandigheden echt geen sexisten hoor. Ik vind aandacht prima", zeg ik lachend.
"Manipulator", grapt Michiel. "Je een beetje op de zwakke punten van mannen focussen om daar je voordeel mee te doen tijdens de onderhandelingen".
"Weten jullie wat het is", zeg ik op mijn allerliefste toontje gecomplementeerd met de ik-kijk-schattig-maar-ben-heus-niet-dom-blik. "De zwakke punten van mannen zijn het zich niet kunnen bedwingen te staren naar mijn sterke punten".
Even valt er een stilte en dan beginnen de heren allebei heel hard te lachen.
Best terecht want ik vond het zelf met stip de quote van de dag.
Overigens reed ik drie keer verkeerd en knalde er, toen ik paniekerig een voorbijganger de weg wilde vragen, weer een auto op me, werd ik tussendoor vier keer opgebeld door mijn baas die op me zat te wachten en kwam ik bijna een uur te laat binnen bij de bewuste klant. Ik hoop dat mijn sterke punten mijn gemis aan oriëntatie dus een beetje konden compenseren.
