Ik ben sindskort verliefd op een man met wie ik hoop 120 te worden omdat ik zoooo ont-zet-tend verliefd op hem ben. Check
Ik heb hele leuke, fijne, grappige, warme en gezellige vrienden. Check
Ik heb een dito (zie hierboven) familie. Check
Ik heb twee geweldige katten. Check
Ik heb een leuke baan en vind het nog elke dag leuk om te gaan werken. Check
Ik heb hele leuke collega's. Check
Ik verdien genoeg (al kan er altijd meer bij). Check
Ik heb een heel leuk huis in een fijne buurt. Check
Ik ben gezond. Check
Ik wil helemaal niets veranderen aan mijn leven. Check
Ik ben helemaal tevreden. Check
Ik ben gelukkig. Check
Ik heb niets te klagen. Check
Misschien moet ik maar stoppen met loggen voordat het hier te saai wordt?
Categorie: levenstekens
28 September '07 - 12:56
mijn hang naar spotlights
Ooit was ik een fotomodel. De eerlijkheid gebiedt me erbij te vertellen dat ik toen een jaar of vijf was en vooral in naai-, doe het zelf-, punnik- en breiblaadjes stond. Al denk ik achteraf wel dat het me toen zo goed is bevallen, dat fotomodelschap, dat ik altijd wel een hang naar spotlights heb gehouden.
Ik durf mijn vrienden eigenlijk niet meer over je te vertellen
omdat ik bang ben dat ik ze de keel uithang
"Can I tell you something that will make you puke again"
zei ik al laatst tegen Y
Gelukkig mocht het
want het allerliefst praat ik de hele dag over je
Jij zit de hele dag in mijn hoofd
het is me een raadsel dat ik nog enigszins normaal functioneer
want als ik aan je denk
dan gaat mijn hart sneller kloppen
maken mijn hersenen een rondedansje
en lachen mijn lippen automatisch mee
"Je straalt continu zo mooi"
zei vriendje X
"Ik voel je energie"
vertelde vriendin E
"krachtige fijne energie"
En dat komt allemaal door jou
Jij maakt me zo gelukkig
elke dag is weer een cadeautje
Ik ben niet meer bang voor de toekomst
ik heb er juist zin in
Als je niet bij me bent
voelt het alsof ik leger ben
het gemis voel ik in mijn lichaam
terwijl ik weet dat ik je weer ga zien
altijd
In een hele korte tijd
ben jij heel belangrijk in mijn leven geworden
Je maakt mij een gelukkig meisje
Jij bent een van de puzzelstukjes die nog misten
en samen met jou hoop ik de puzzel te gaan afmaken
Liefste lief
Ik hoop dat het waar is
Dat het klopt
En dat dit leven in de droom
het startsein is voor een droomleven
Voor altijd
Categorie: levenstekens
18 September '07 - 20:26
een geluk bij een ongeluk
'Shit', denk ik als ik 's ochtends naar het nieuws op de radio in de auto luister. 'Waarom gebeuren er toch altijd zo veel ongelukken op de weg als het regent. Sta ik zo weer in de file. Pfff'.
Gelukkig valt de file best wel mee. Ik kan redelijk doorrijden.
En als de waarschuwingsborden beginnen te knipperen dat ik vaart moet minderen naar 50, wissel ik snel nog even van baan zodat ik nog een stuk kan doorrijden.
Ik houd genoeg afstand van de auto voor me want ik zie de file in de verte al onstaan. In mijn binnenspiegel kijk ik naar de auto achter me. Die rijdt ook een behoorlijk stuk bij me vandaan. Ik rem af voor de file en draai aan mijn radio omdat Giel Beelen een beetje wegvalt. Omdat ik aan het verkeerde knopje gedraaid heb, werp ik een snelle blik op mijn radio en op dat moment hoor en voel ik een knal. Van achteren. Ik ga nu op mijn rem staan en op het moment dat ik dat doe knallen de auto's voor me ook bovenop elkaar, maar ik bots er gelukkig niet op.
Als ik stilsta bedenk ik wat er gebeurd is. Ik zit gewoon fucking zelf in een botsing. En ik deed niet eens wat fout! Terwijl ik uitstap merk ik dat ik aan het trillen ben. Maar door het trillen heen pak ik heel rustig mijn telefoon uit mijn tas en bel ik mijn collega om te vertellen wat er gebeurd is en dat ik dus later op het werk zal zijn. Ik loop naar de auto achter me. "Hoe kan dit gebeuren", vraag ik rustig aan de bestuurder.
"Ik zag hem gewoon naar binnen rijden", vertelt hij terwijl hij naar het busje achter hem wijst.
Het busje is helemaal naar de vernieling. De auto achter me heeft vrijwel niks en mijn nummerbord ligt er af. En op een kleine deuk na heb ik niets.
Verbaasd kijken we naar de auto's. "Ik reed toch wel met zo'n zestig bij je naar binnen", zegt de man.
Ik tril nog steeds en sms in mijn auto Mr. X. Die belt bijna meteen op. Als ik opgehangen heb, weet ik niet meer wat ik gezegd heb.
We vullen schadeformulieren in en mijn telefoon gaat weer. Het is mijn collegavriend C.
"Hé Kaatje, met mij. Ik ben iets later denk ik. Ik sta gigantisch in de file. Weet jij of er misschien een ongeluk is gebeurd op de A2?"
"Ja dat weet ik. Ik ben het ongeluk".
Nadat we er beiden om gelachen hebben, vraagt hij of ik nog kan rijden. Dat kan ik. En een minuut of tien later rijd ik gewoon naar m'n werk.
Gelukkig is het allemaal goed afgelopen. Ik heb wel een beetje nekpijn en was de rest van de dag nog wat trillerig, maar het had erger kunnen aflopen. Een geluk bij een ongeluk dus.
Categorie: levenstekens
16 September '07 - 20:10
Gezegend met goede genen
Had ik al eens verteld dat ik ijdel ben?
Dat is niet waar.
Ik ben enorm ijdel.
Zelfs als ik in mijn joggingpak en make-uploos naar de bakker om de hoek ga, denk ik na over welke joggingbroek het beste bij mijn gympen en t-shirt past. Lees hier verder....
Categorie: default
12 September '07 - 19:09
moeders blijven moeders
"Nou mam, ik moet hangen. Mijn deurbel gaat en het is X, die zou nog langskomen", zeg ik door de telefoon.
Een stilte volgt.
"Mam", vraag ik omdat het me niks voor m'n moeder lijkt om zo abrupt op te hangen zonder wat te zeggen.
"Ja ik ben er nog", zegt ze rustig. "Maar ik zit me even wat af te vragen. Als hij om half elf 's avonds nog langs komt op een doordeweekse dag, hoe laat ga je dan in godsnaam slapen?"
Categorie: levenstekens
10 September '07 - 20:10
alleenig
Vroeger als ik thuiskwam van ponykamp, zeilkamp, bij een vriendinnetje logeren of een week bij mijn neefjes geweest te zijn, dan had ik altijd een beetje leeg gevoel van binnen. Ik miste het gezelschap waar ik mee was. Ik voelde me alleenig.
Mijn ouders waren natuurlijk wel gewoon thuis, maar ja, ach, mijn ouders, die hoorden gewoon thuis te zijn. En hoe lief ik ze ook vond, tippen aan vriendjes en/of neefjes, dat konden ze niet.
Jarenlang had ik dit gevoel niet meer gehad. Ik was zelfs een beetje vergeten hoe het voelde. Tot daarnet. Toen ik de deur van mijn huis opendeed.
Gisterochtend dronken vriendin D, haar vriend en ik nog koffie onder de Spaanse zon en proostten we op dat wat een prachtige vakantie was geweest. Kort maar krachtig. 5 dagen vol gezelligheid, grappen, lekker eten, veel lachen en leuk gezelschap.
In Nederland aangekomen vertrok ik meteen naar de verjaardag van vriendin Swampy, waar nog meer fijne vrienden waren. En mijn Mr. X ging ook mee. Nog meer gezelligheid. Nog meer fijn gezelschap.
Vandaag moest er natuurlijk gewoon weer gewerkt worden, maar dat was zelfs leuk. Het was weer gezellig met de collega's en de gebruikelijke grappen.
Misschien ligt het aan de regen. Misschien ligt het aan de kou. Misschien ligt het aan de stoppen-met-roken-poging 2974. Misschien ligt het aan het missen van m'n vriendjes, maar vandaag voelde ik me weer heel even het meisje van 10 die terugkwam van ponykamp. Alleenig maar niet eenzaam.
Categorie: levenstekens
03 September '07 - 20:29
gevoelens
“Nee ik hoef niet te eten. Ik heb niet zo’n honger. Bovendien mogen er best wat pondjes van af. Want die leuke broek die pas ik niet meer. Net nu ik er op mijn leukst uit wilde zien”.
Ik ben een paar dagen op vakantie. Tot volgende week!
Categorie: levenstekens
01 September '07 - 17:01
ik moet van die wolk af
Afgelopen woensdag at ik per ongeluk varkensvlees. Dat eet ik namelijk nooit. Maar ik had net Mr. X gezien en was een beetje in de war. Ik wilde even snel een magnetronmenu halen en trok een Lasagne Verde uit het schap. Dat vond ik namelijk nogal groenterig klinken, Lasagne Verde, wat jij? Maar nee, na twee happen proefde ik een niet thuis te brengen groente. De verpakking bood uitkomst, het was geen groente, het was varkensgehakt. Getverdemme.
Donderdag had ik 's ochtends een zakelijke afspraak. Die was notabene in Amsterdam. Om half tien belde ik zenuwachtig dat ik er nog niet was en dat ik te laat zou komen. Om kwart voor tien was ik er nog steeds niet en belde ik paniekerig vriendin C om te vragen of die tunnel bij haar om de hoek de IJ-tunnel was. Tien uur parkeerde ik met piepende remmen mijn auto op het parkeerterrein. Een week daarvoor was ik in een keer goed naar Antwerpen gereden. Ik hoef heus geen Tom Tom voor m'n verjaardag.
's Avonds ging ik eten met vriendin M3 in Hilversum. Ik wilde alleen maar over Mr. X praten. Moest mezelf echt beheersen omdat niet continu te doen.
"Rij je achter me aan", vroeg M3 toen we afscheid namen in de parkeergarage.
Dat vond ik niet nodig. Ik wist de weg heus wel te vinden. Maar ik vond de weg niet. Ruim een half uur reed ik rondjes door onsympathiek eenrichtingsverkeerderig Hilversum.
Misschien wil ik toch wel een Tom Tom voor m'n verjaardag.
Toen ik mijn collega belde, bleek ik niet mijn collega aan de telefoon te bellen. Ik had per ongeluk mijn ex van jaren geleden gebeld. Ze hebben dezelfde naam. Het stomme is dat ik dat al een keer gedaan heb en dat ik er nog over nagedacht had voordat ik belde, dat ik niet weer de ex moest bellen. Gelukkig vond de ex het leuk me te spreken. Al vond hij het wel heel raar dat ik vroeg hoe het in Zweden was.
Bij het watertankding vulde ik mijn glas. Iemand noemde de naam van Mr. X, ik zweefde weer weg met mijn gedachten en merkte dat mijn voet nat werd. "K, je moet wel op tijd stoppen met je glas vullen", riep een collega. Dat klopt. Dat weet ik heus wel.
Vannacht liep ik terug naar het huis van vriendin C om mijn fiets op te halen. Halverwege bedacht ik me dat ik die al had meegenomen naar het restaurant. Toen ik weer terug liep bleek dat mijn sleutel nog in het slot zat. Dat is niet zo handig op de Zeedijk.
Ik ben de kluts kwijt. Verliefd zijn is leuk, maar volledig de controle verliezen over van alles niet.
Laat het nooit meer ophouden.
Laat het altijd duren.
Ik wil dat het stopt.
Ik moet van die wolk af.
Maar ook weer niet.
Ik koop wel een Tom Tom, misschien dat dat een beetje helpt.